Taki mini cosik

Ostatnio po przeczytaniu kilku książek jak "Pandemonium"- gorąco polecam i po raz drugi całej trylogii Czasu napadła mnie wena :D Może nic sensownego nie nabazgrałam, ale cieszę się, że ruszyłam, bo mam kilka fajnych pomysłów :D A oto i fragment:

Tristan spojrzał na mnie gniewnie, tak jakby to ja była winna temu wszystkiemu co się stało. No dobra, po części była.

– Trzeba było mnie tam zostawić. Pokazał bym mu gdzie jego miejsce- przez złość, kiedy mówił po polsku jego akcent stawał się jeszcze bardziej uroczy.

– Chyba niepotrzebne nam kłopoty, prawda?- ofuknęłam go.- Wybacz, ale raczej nie byłaby to moja wymarzona osiemnastka.

Westchnął głęboko.

– Przepraszam, po prostu nienawidzę takich kolesi- przeczesał ręką zmierzwione włosy i spojrzał się w okno.

O ile adrenalina nieco mnie otrzeźwiła, powoli znów wracało to otumanienie alkoholowe, potęgujące się w ciepłym samochodzie. Spojrzałam na profil Tristana i zaczęłam się śmiać jak szalona.

Taksówkarz z przodu zerknął na mnie w lusterko i pokręcił głową.

– Z czego się śmiejesz?- spytał Tristan, marszcząc brwi.

– Zgubiłam nasze kurtki- chichotałam dalej.

Chłopak jakby dopiero zobaczył, że czegoś brakuje uśmiechnął się delikatnie i spojrzał na mnie.

– Jesteś kompletnie wstawiona.